Студенттік шақта тапсырмаларды кітапханада орындағанды ұнататынмын. Бір күні шаршап тұрсам да кітапханаға барып жұмыс істедім. Жабылуға жақындағанда тез жиналып, төмен түстім. Шыға берісте тексеріс дыбысы сөмкемде артық кітап бар екенін анықтады. Мен кітап алмағаныма сенімдімін. Кезекші ағайға «кітап ұрлайтын заман емес қой» деп сөмкемді аштыртпадым. Біраз ұрыстан кейін сөмкемді көрсетуге тура келді. Шынымен, кітап бар екен. Жұқа кітапты оқып отырып, асыққанда дәптерімнің арасына салып жіберіппін. Қатты ұялдым. Үш айға дейін кітапханаға кіруге тыйым салды. Кейін сол ағай мені «кітап ұрлықшысы» деп атап кетті.